Grand Prix Holandii 1981 na torze Zandvoort zapisało się w historii jako jedno z najciekawszych wyścigów tamtego sezonu Formuły 1. Publiczność zgromadzona na słynnym torze nad Morzem Północnym była świadkiem zwycięstwa młodego Alaina Prosta, który za kierownicą Renault pokonał rywali po emocjonujących 72 okrążeniach.
Francuz, rozwijając średnią prędkość 183 km/h, udowodnił nie tylko szybkość, ale i konsekwencję. To właśnie tego dnia Prost pokazał, że Renault z turbodoładowanym silnikiem staje się realną siłą, z którą konkurencja musi się liczyć. Za nim linię mety minął Nelson Piquet w Brabhamie, a na najniższym stopniu podium stanął Alan Jones z zespołu Williams.
Wyścig nie obył się bez dramatów. Na 18. okrążeniu doszło do kolizji pomiędzy Carlosem Alberto Reutemannem a Jacques’em Laffite’em. Obaj kierowcy musieli przedwcześnie zakończyć udział w zawodach, co przekreśliło szanse Argentyńczyka na powiększenie dorobku punktowego w klasyfikacji generalnej. Dla Prosta był to ważny krok w karierze – zwycięstwo na wymagającym Zandvoort umocniło jego pozycję wśród kierowców młodego pokolenia, którzy mieli wkrótce wyznaczyć nową erę w Formule 1. Dla Renault był to zaś dowód, że francuska technologia, a zwłaszcza innowacyjny silnik turbo, zaczyna dominować w stawce.
Sezon 1981 był wyjątkowo wyrównany i dramatyczny. O tytuł mistrzowski rywalizowało kilku kierowców, a różnice punktowe między nimi pozostawały minimalne niemal do samego końca. Reutemann, który przed Zandvoort był jednym z głównych faworytów, stracił cenne punkty po pechowym zderzeniu z Laffite’em. Jego rywale – Nelson Piquet i Alan Jones – wykorzystali okazję i wzmocnili swoje pozycje w klasyfikacji.
Zwycięstwo Prosta miało jednak znaczenie nie tylko dla samego kierowcy, ale i dla całej Formuły 1. Renault konsekwentnie rozwijało koncepcję turbodoładowania, która w kolejnych latach miała zrewolucjonizować wyścigi Grand Prix. Francuski zespół zainspirował konkurencję – już wkrótce turbosprężarki pojawiły się w samochodach Ferrari, Brabhama czy McLarena.
Dla młodego Alaina Prosta był to też sygnał, że stoi u progu wielkiej kariery. Zaledwie kilka lat później miał stać się jednym z największych mistrzów w historii Formuły 1, czterokrotnie zdobywając koronę mistrzowską.
Wygrana na Zandvoort w 1981 roku była jednym z kamieni milowych, które wyznaczały drogę ku tej legendzie.
