Ja dziś w sprawie liści, czyli… puścili go z torbami. Kilkaset kilometrów przejechanych podczas kolejnego długiego weekendu znów mnie czegoś nauczyło. Nauczyło mnie, żeby nie wierzyć, że w każdym samochodzie kierowca ma dobrą widoczność. I nie dlatego, że auto jest źle zaprojektowane, albo że ktoś nie pomyślał o wysokiej, niskiej, dużej czy małej osobie. Często jest tak dlatego, że to my robimy wszystko, aby nic nie widzieć. Interesujemy się wszystkim wokół – tylko nie samą jazdą.
Jak często wynika to z nieodpowiedniego zapakowania bagażu! Ileż to razy widziałem zasłoniętą tylną szybę, boczne szyby pozakrywane „firaneczkami”, a do tego przyciemnienia nie zawsze zgodne z przepisami. Czarno tam – i nawet nie powiem, gdzie dokładnie.
Starszym kierowcom przypomni się pewnie, jak pakowało się kiedyś małe samochody. Weźmy takiego Fiata 126p. Jechało się nim „do Kraju” albo do Jugosławii, a w środku było wszystko: ubrania dla trzech osób, konserwy, kocher, jedzenie, a często i kontrabanda, którą trzeba było przewieźć, sprzedać, potem kupić coś innego, znowu sprzedać i zarobić na kolejną wyprawę, choćby na Węgry czy do Austrii. Mistrzowie pakowania wykorzystywali każdy centymetr bagażnika i – co ciekawe – niewiele się po tym samochodzie turlało.
A dziś? Hasło: jedziemy! Otwieramy bagażnik i wrzucamy jak leci: buty, torebki, słodycze, „co popadnie”. Po chwili robi się z tego wielka góra rzeczy. W dużym SUV-ie czy kombi bagażnik już się nie mieści, więc wyjmujemy półkę i zostawiamy ją w domu. „No trudno, będzie pod sufit, jakoś to będzie.” Zabieramy mnóstwo rzeczy – często całkowicie zbędnych. Kiedyś każdą rzecz oglądało się pięć razy. Dziś – ani razu.
Efekt? Zasłonięte szyby, a lusterka ustawione byle jak. W lusterku wstecznym widać zabawki dziecka, a nie drogę. Na podłodze leży wszystko – aż coś zaczyna się turlać. A nie daj Boże butelka. Potrafi z tylnej kanapy przemieścić się pod nogi kierowcy. Jeśli wpadnie pod pedały, może je unieruchomić akurat wtedy, kiedy najbardziej potrzebujemy hamowania. To samo dzieje się z przedmiotami na tylnej półce w sedanach: przy ostrym hamowaniu lecą na głowę kierowcy albo pasażera, a czasem na przednią szybę. Gorzej, jeśli źle przewożone jest dziecko czy pies – choć nie będę roztaczać makabrycznych wizji.
Do tego dochodzą urządzenia elektroniczne. Telefony, tablety, konsole. Dziecko rzuci to na siedzenie, wpadnie gdzieś w bok, „amba zabierze”, a potem ktoś wychodzi, zahacza nogą – chrup! I po smartfonie.
Przewożenie rowerów – kolejny rozdział. Widziałem już wszystkie metody: na dachu, na haku, wewnątrz samochodu. Ale ten jeden widok zapamiętam na długo. Niemiecki samochód, na dachu trzy rowery, z czego jeden z fotelikiem dziecięcym. Taki hamulec aerodynamiczny… Przy prędkości autostradowej jeden rower zgodnie z prawami fizyki wystrzelił w górę, minął nasz samochód o centymetry, przeleciał koło słupka i wylądował za nami – prawie pod kołami auta jadącego z tyłu. Dobrze, że właśnie zaczynaliśmy wyprzedzać, bo inaczej… no właśnie – nie chcę snuć wizji.
Warto przeczytać!
Na bagażnikach rowerowych montowanych na haku też wisi często trzy–cztery rowery, do tego sam bagażnik waży swoje. Warto wtedy spojrzeć, jak wyglądają światła mijania nocą – zwykle świecą wysoko, gdzieś w czubki drzew, bo tylne obciążenie zmienia wyważenie auta. Ale rower przecież „musi być”, bo przecież wszyscy jadą „w ramach suwaka”.
Można też rozłożyć rower, odkręcić przednie koło i włożyć do środka. Byle był zabezpieczony, bo – jak wspomniałem – rzeczy lubią migrować po kabinie.
Bagażniki dachowe, czyli „trumienki”, również wymagają rozsądku. Ciężkie rzeczy powinny być jak najniżej, w środku samochodu. Na dach – tylko lekkie przedmioty. Inaczej przesuwamy środek ciężkości, a wtedy nagły podmuch wiatru na zakręcie czy estakadzie może nami porządnie szarpnąć.
Dość już tych katastroficznych obrazów, których i tak Państwu nie przedstawiłem.
Pamiętajmy tylko, aby przygotować się do podróży z wyprzedzeniem. Nawet kilka dni czy tygodni wcześniej można zaplanować zawartość toreb i układ bagażu. Potem układa się to jak puzzle – i nagle okazuje się, że rzeczy, które wcześniej sięgały sufitu, teraz mieszczą się pod osłoną bagażnika. Auto jedzie bezpieczniej, przyjemniej i jest właściwie dociążone.
Jedźcie bezpiecznie. Kochajcie się mocno.
 |  |
Francuskie samochody | Olej do silnika 1.2 PureTech | Akcja Lucim |
Citroën | Peugeot | Stellantis |
Renault | Dacia | Alpine |
Sprawdź najnowsze ogłoszenia
