Citroën Dyane 6 odziedziczył wszechstronność i solidność po „2CV”, ale z bardziej atrakcyjnym wyglądem, lepszym wykończeniem i tylną klapą, która stała się obowiązkową cechą praktycznego samochodu. Dyane był reklamowany m.in. jako model dla „cudownych ludzi”.
Citroën Dyane 6 stawił czoła wymaganiom równie specyficznym, jak legendarny Citroën 2CV. Ówczesny prezes marki, Pierre Bercot, chciał odpowiedzieć na coraz silniejszą konkurencję za pomocą modelu, który zostałby wprowadzony na rynek jako opcja pośrednia pomiędzy spartańską prostotą i niezawodnością Citroëna 2CV a miejską klasą średnią reprezentowaną przez Citroëna Ami 6.
Ponieważ dział designu był przytłoczony projektami rozwoju przyszłych Ami 8 i GS oraz aktualizacją DS-a, Bercot zlecił projekt AY, który doprowadził do powstania Dyane 6, Louisowi Bionierowi, doświadczonemu profesjonaliście. Od 1929 roku Bionier stał na czele zespołu stylistycznego francuskiej marki Panhard, dla której opracował legendarne modele Dyna i przełomowe prototypy. Jednym z nich był Panhard Dynavia, wizjonerskie studium zastosowania aerodynamiki w małych pojazdach.
Zobacz także: 5 powodów, dla których Citroën Dyane był lepszym wyborem dla Polski niż Fiat 126P
Technologie 2CV i Ami 6
Chociaż Bionier znany był we francuskiej marce jako „Bóg Ojciec”, specyfikacje Citroëna Dyane 6, jego ostatniego profesjonalnego projektu, wyznaczyły żelazne granice jego wszechmocy. Nowy pojazd musiał być oparty na podwoziu Citroëna 2CV i produkowany na tej samej linii montażowej, co ograniczało jego wymiary, wyposażenie oraz gamę silnikową. Tak naprawdę, aby zoptymalizować koszty, musiał wykorzystać elementy i technologie istniejące już w „2CV” i Ami 6.
Mając na uwadze wszystkie wymagania, Bionier przedstawił swoją propozycję. Zaczynając od estetyki 2CV, jego prototyp zintegrował reflektory otoczone chromowaną ramą z przednimi błotnikami nadwozia, które stanowiły estetyczne wykończenie. Przednia szyba, wyższa od poprzednika, przyjęła wyższą pozycję, aby zwiększyć widoczność. Jednak bagażnik nie był przekonujący. Szef działu projektowego Citroëna, Robert Opron, wraz z Jacques’em Charretonem byli odpowiedzialni za udoskonalenie pierwszego szkicu i przeprojektowanie tyłu, tak aby dopracować przestrzeń wewnętrzną i tylną klapę, które z czasem stały się niezbędne.

Citroën Dyane 6 debiutuje publicznie
Projekt otrzymał zielone światło i Citroën Dyane 6 został zaprezentowany jako jedna z największych nowości szewronów na Salonie Motoryzacyjnym w Paryżu w 1967 roku. Jego sylwetka była podobna do Citroëna 2CV, chociaż prezentowała bardziej kanciaste kształty, modne w tamtych latach. Jego maska była mniej zakrzywiona a drzwi większe.
Oprócz pionowej tylnej klapy, bagażnik może być postrzegany jako prekursor wykorzystania przestrzeni i modułowości w dzisiejszym Citroënie, zarówno pod względem jego przestronności, jak i modułowości. Od czasu premiery Dyane 6 tylne siedzenia można było złożyć, aby jeszcze bardziej zwiększyć jego pojemność.
Wnętrze, zaprojektowane przez Henri Dargenta, wykorzystało rurowe siedzenia i płócienną tapicerkę Citroena 2CV i wprowadziło futurystyczną plastikową deskę rozdzielczą, w której szczególną uwagę zwrócono na ergonomię. Wszystkie funkcje, od kierunkowskazów po dźwignię zmiany biegów czy radio, znajdowały się w zasięgu ręki.
Pod względem komercyjnym Citroën Dyane 6 wykorzystał swoje zalety, takie jak niskie zużycie paliwa, ekonomiczna eksploatacja, doskonałe hamulce oraz stabilność i komfortowe zawieszenie. Francuska marka sprzedała 1.443.493 egzemplarzy Dyane wyprodukowanych w latach 1968–1983, z czego 233.104 sztuki opuściły taśmy zakładu w Vigo. Citroën oferował także wersję van, Acadiane oraz Dyane 6 400, która była produkowana do 1987 roku i osiągnęła wolumen blisko ćwierć miliona pojazdów.
„Dla cudownych ludzi”
Citroën Dyane 6 odniósł ogromny sukces m.in. w Hiszpanii i we Włoszech, gdzie kampanie reklamowe pod hasłami takimi jak samochód „Dla cudownych ludzi” czy „Samochód w dżinsach” wykorzystały jego najbardziej wesoły i beztroski aspekt. Model odcisnął trwałe piętno na kulturze popularnej obu krajów i wystąpił w produkcjach filmowych lat 70. i 80. XX wieku, takich jak: „Gary Cooper que estar en los Cielos” czy „Bajarse al Moro” oraz niezliczone filmy włoskie.
Obecnie, Dyane 6 stał się kluczowym elementem nadającym autentyczność filmów i planom serialowym przedstawiającym dawne modelu, jak w produkcjach „Stare grzechy mają długie cienie”, czy „Cuéntame”. Model wystąpił również w filmach fabularnych z aktualnymi historiami, takimi jak „Nora”, „Wybuchowa Carmina” czy „Przystań”, co świadczy o solidności i trwałości Dyane.
Źródło: Stellantis



















