Dacia Sandero pozostaje najpopularniejszym samochodem Europy. Klienci chcą tanio i wciąż kupują samochody proste, niedrogie, benzynowe albo z LPG.
Dacia Sandero była najchętniej kupowanym samochodem osobowym w Europie w 2025 roku, z wynikiem 289.295 sprzedanych egzemplarzy. Co więcej, Sandero od 2017 roku jest numerem jeden wśród klientów indywidualnych w Europie. Po prostu prywatny kierowca idzie do salonu i wybiera Dacię. Sandero nie wygrywa dlatego, że jest modne, tylko ze względu na cenę i rozsądne koszty użytkowania. Jaki wniosek powinna z tego wyciągnąć Europa a właściwie europejscy politycy? Wziąć przykład… z Chun.
Chiny mają cel neutralności klimatycznej do 2060 roku, lecz ich mapa drogowa nie zakłada religijnego zakazu jednej technologii. Do 2035 roku ponad połowę rynku mają stanowić auta elektryczne, ale jednocześnie samochody powinny być w pełni hybrydowe, a przemysł ma przejść szeroką elektryfikację, obejmującą także wodór i inne rozwiązania. Innymi słowy mówiąc zostawiają sobie kilka dróg. Elektryki? Tak. Hybrydy? Tak. Wodór? Proszę bardzo. Eksport spalinówek tam, gdzie rynek ich potrzebuje? Oczywiście.
Tymczasem europejski przemysł samochodowy znalazł się trochę między młotem a kowadłem. Z jednej strony ma inwestować miliardy w elektromobilność, akumulatory czy oprogramowanie i fabryki a z drugiej klienci wciąż kupują Sandero czy Dacię Duster. Proste?
Celem dla Europy powinno być więc ograniczenie emisji, utrzymanie przemysłu, dostępność samochodów dla zwykłych ludzi i suwerenność technologiczna. Narzędzia można dobrać, byle nie na siłę. I nie da się budować nowoczesnej gospodarki nakazami a starsi ludzie doskonale pamiętają Centralny Urząd Planowania czy inne komunistyczne bzdury, które nigdy się nie sprawdziły. Dajmy działać rynkowi, prawu popytu a przede wszystkim dajmy działać sile naszych portfeli. Jedynym celem władzy powinna być budowa finansowej siły naszej gospodarki i nas samych.
Państwo a szerzej Europa nie może zabijać własnych firm tylko tworzyć warunki do ich rozwoju i konkurowania.
