Elektryczny samochód z 1919 roku. Francuska firma A.A.A. obiecywała 120 km zasięgu

Firma A.A.A. działała w Paryżu. Biura mieściły się przy 39 Rue de Berri w 8. dzielnicy, a zakłady produkcyjne przy 4–8 Passage Miollis w 15. dzielnicy. W prospekcie podkreślano, że w Stanach Zjednoczonych jeździ już około 150 tysięcy pojazdów elektrycznych, podczas gdy we Francji nie ma ich nawet stu. Producent zadawał więc pytanie: dlaczego? Odpowiedź była prosta: według A.A.A. samochód elektryczny miał ogromne przewagi nad autem benzynowym. Wymieniano cztery główne cechy: ekonomię, prostotę, solidność i cichą jazdę. Brzmi znajomo?

Sercem pojazdu był silnik elektryczny o mocy 14 KM przy 2500 obr./min, z możliwością chwilowego osiągnięcia 30 KM na podjazdach. Producent podkreślał specjalnie zaprojektowany kolektor oraz dbałość o trwałość konstrukcji. Silnik miał być dobrze zabezpieczony przed wilgocią, a jego obsługa określana była wręcz jako zerowa. Ciekawym elementem był tzw. kombinator, czyli urządzenie sterujące rozruchem, prędkością i hamowaniem elektrycznym. W modelu 10 A zastosowano rozwiązanie automatyczne. Kierowca sterował pojazdem wyjątkowo prosto – zmiana prędkości odbywała się za pomocą niewielkiej manetki umieszczonej przy kierownicy. Zakres prędkości wynosił od 4 do 45 km/h.

A.A.A. chwaliło się także… odzyskiem energii. Przy zjeździe ze wzniesienia silnik pracował jako prądnica, a energia wracała do akumulatorów. Akumulator składał się z 42 ołowiowych elementów specjalnego typu. Według broszury pozwalał przejechać 120 km bez ładowania. Ogniwa umieszczono w szczelnych skrzyniach z przodu i z tyłu pojazdu, aby poprawić rozkład masy. Z przodu znajdowały się pod maską, z tyłu w specjalnej obudowie przypominającej klasyczny zbiornik paliwa.

Typ 10 A oferowano jako conduite intérieure, czyli zamknięte nadwozie osobowe, sześciomiejscowe coupé lub czteromiejscowe coupé. Wyposażenie mogło obejmować latarnie, reflektory, elektryczny sygnał dźwiękowy, zapalniczkę oraz – na życzenie – elektrycznie ogrzewane dywaniki. W ofercie firmy pojawił się też mniejszy Typ 6 A. Konstrukcyjnie był zbliżony do większego modelu, ale przeznaczono go do lżejszego nadwozia: zamkniętej wersji czteromiejscowej lub dwumiejscowego coupé. Osiągi pozostawały zaskakująco dobre jak na epokę: 45 km/h prędkości maksymalnej i 120 km zasięgu.

Najmocniejszym argumentem była ekonomia. Producent zestawił koszt przejechania 100 km w Paryżu autem benzynowym i elektrycznym. Według A.A.A. pokonanie takie dystansu samochodem benzynowym kosztował właściciela 121,5 franka, a elektrycznym 59 franków. Oszczędność miała wynosić około 50%. Czemu więc auto się nie sprzedawało? Bo kosztowało… 55 tysięcy franków. Andre Citroën wprowadził swoje samochody za… nieco ponad 8 tysięcy franków.

Auta pokazano na wystawie w Paryżu w roku 1919.