Kiedy Citroën zaproponował Robertowi Kubicy starty w fabrycznym zespole na sezon 2014, kierowca nie wiedział jeszcze, kto usiądzie obok niego w rajdówce. Aldona Marciniak mówi, że Kubica do dziś wraca do decyzji o niepodpisaniu umowy. Razem z Cezarym Gutowskim opowiada Grzegorzowi Traczewskiemu, dlaczego po zwycięstwie Roberta w Le Mans znów usiedli do pracy nad jego biografią.
„Niedościgniony. Niesamowity powrót Roberta Kubicy” ukazał się 12 listopada 2026 roku. Pierwszą wspólną książkę o kierowcy, „Niezniszczalny”, autorzy wydali w 2019 roku.
Rozmawia Grzegorz Traczewski. Rozmowę skrócono i zredagowano.
Ile tomów można napisać o Robercie Kubicy?

Grzegorz Traczewski: Co wam wpadło do głowy, żeby napisać kolejną książkę o Robercie Kubicy? Dzisiejsze spotkanie trwało grubo ponad trzy godziny. Przyszło naprawdę wielu kibiców.
Aldona Marciniak: To dzięki ich namowom zaczęliśmy myśleć o kolejnej książce. Ale tak naprawdę sprawił to sam Robert, wygrywając 24-godzinny wyścig w Le Mans. Znów dokonał czegoś, czego nikt wcześniej w polskim sporcie nie zrobił. Dzięki niemu ta historia miała ciąg dalszy. My usiedliśmy i spisaliśmy to, czego byliśmy świadkami. W przypadku Cezarego to grubo ponad dwie dekady.
Grzegorz Traczewski: Czarku, porobiłeś tych notatek tyle, że gdyby chcieć je wydać, wyszłyby ze trzy tomy grubości „Potopu”.
Cezary Gutowski: Myślę, że raczej byłoby to dwudziestotomowe dzieło. Bo to przede wszystkim teksty, które pisałem przez te wszystkie lata. Robię to od 2002 roku. Wybieranie materiału było żmudną pracą, ale bardzo wdzięczną. Z książki jesteśmy zadowoleni, a co najważniejsze, czytelnicy też.
Grzegorz Traczewski: Każdy rozdział zaczyna się od cytatu. Ta książka wciąga. Oboje potraficie zainteresować słuchacza, a ty, Aldono, także widza. Jak to robicie z czytelnikiem?
Aldona Marciniak: To Cezary powtarzał, że książka musi się przede wszystkim dobrze czytać. Dzień czy dwa po premierze napisała do nas czytelniczka. Usiadła do książki o ósmej rano, była już północ, a ona jeszcze tego dnia chciała ją skończyć. Trudno o lepszą recenzję. W pewnym momencie opowieść o sporcie zmienia się w opowieść o człowieku. I ma piękną puentę. Chociaż kto wie, może Robert jeszcze jej nie napisał.
Grzegorz Traczewski: Podejrzewam, że kiedyś Robert ją przeczyta, bo na takie rzeczy nigdy nie ma czasu. Ale chyba na wiele rzeczy dał swoją zgodę?
Cezary Gutowski: Tak. Pierwszą książkę oparliśmy na materiałach, które już mieliśmy. Przy drugiej Robert zgodził się na obszerny wywiad, który ją zamyka. Opowiada w nim o szczegółach swojej kariery, dzięki którym inaczej patrzy się na wiele wydarzeń. Pokazuje też, na czym naprawdę polega motorsport poza kamerami, za drzwiami garażu.
Fabryczny Citroën i decyzja, do której Kubica wraca

Grzegorz Traczewski: Robert jeździł praktycznie wszystkim. Chyba tylko na motocyklu nie jeździł wyczynowo. Było BMW, było Ferrari, były też marki francuskie. Miał być Citroën, a było Renault…
Aldona Marciniak: Renault rzeczywiście było w Formule 1. W rajdach Robert jeździł Citroënem, a mógł też jeździć w zespole fabrycznym. To jeden z tych zakrętów na jego sportowej drodze, do których wraca do tej pory. Być może taki moment, w którym mógłby postąpić inaczej. A jeśli chodzi o wyścigi, przejechał się nawet bolidem Formuły E, bo chciał go sprawdzić. Myślę, że jeżeli coś ma cztery kółka i kierownicę, to Robert Kubica albo to poprowadził, albo prowadzi to teraz, albo będzie chciał to poprowadzić.
Od redakcji. W 2013 roku Kubica i jego pilot Maciej Baran startowali Citroënem DS3 RRC. Tym samochodem wygrali Rajd Francji w klasie WRC2. Na koniec sezonu Kubica wystartował także fabrycznym DS3 WRC w Rajdzie Walii. Jak tłumaczył w 2015 roku „Przeglądowi Sportowemu”, brak potwierdzonego pilota był jednym z powodów odrzucenia oferty na kolejny sezon. Mówił wtedy, że tej decyzji nie żałuje.
Życie poza motorsportem? Kubica odpowiada pytaniem

Grzegorz Traczewski: Robert bardzo chroni swoje życie prywatne. Czarku, jak mu się to udaje?
Cezary Gutowski: W dużej mierze to prywatne życie Roberta widzimy, bo ono się łączy z zawodowym. Drugą rzeczą, którą lubi się dzielić, jest jazda na rowerze. Resztę chyba zostawia dla siebie. Wydaje mi się, że rozumie, że człowiek powinien mieć coś swojego.
Aldona Marciniak: „Jakie życie? Moje życie to motorsport” – tak ci odpowie Robert, gdy spytasz, jak tam życie poza motorsportem.
Grzegorz Traczewski: A jak wy dajecie sobie radę z pracą? Czytam was, widzę w mediach społecznościowych, a ciebie, Aldono, w telewizji. Potem prowadzisz jakąś imprezę i wciąż wyglądasz elegancko. Nie wiem, kiedy jesz, kiedy śpisz.
Aldona Marciniak: Mamy to szczęście, że ze swojej pasji zrobiliśmy pracę. Cezary przez lata musiał się uczyć odpoczywać. Trudno byłoby go namówić, żeby choć przez dwa dni nie zaglądał na strony o Formule 1. Lata w „Przeglądzie Sportowym” to pewnie najważniejszy okres w naszej karierze. A ja żartuję, że nie chodzę do pracy, ja chodzę do pasji.
Co Robert Kubica zrobi w 2027 roku?

Grzegorz Traczewski: Kiedy zaczynałem w radiu, przez kilka miesięcy biegałem z kawą. Potem dostałem mikrofon i nie wiedziałem, co z nim zrobić. I przeżyłem. Ale wróćmy do Roberta. Wiecie, co będzie robił w 2027 roku?
Cezary Gutowski: Nie wiadomo. Szczerze mówiąc, nie wnikam. Cierpliwie czekam na jego decyzję. Trzeba dać Robertowi przemówić w tej sprawie.
Aldona Marciniak: A myślisz, że on sam już wie?
Cezary Gutowski: Tego też nie jestem w stanie zgadnąć. Robert ma plan, jak mówi w książce jego były pilot Maciej Baran. I pewnie tylko Robert wie, jak ten plan wygląda.
Podsłuchaj mnie w radiu i przez internet
Zapraszam do moich audycji „Po drodze ze świętym Krzysztofem” w Radiu Warszawa. Audycje można odsłuchać także przez internet.












