Zanim na rynku pojawił Duster, Bigster czy Sandero, była ona. 69 KM, pięciobiegowa skrzynia, ponad tona ładowności i możliwość zamówienia napędu 4×4. Dacia Pick-Up z 2001 roku pokazuje, jak bardzo zmieniły się samochody użytkowe w ciągu ćwierćwiecza. Konstrukcja była prosta, wąska, lekka i przede wszystkim projektowana do pracy. Co więcej, klient mógł wybierać pomiędzy napędem na przednie koła, tylną oś albo wszystkie cztery koła, a także między klasycznym pick-upem, platformą z opuszczanymi burtami i pięcioosobową podwójną kabiną. No i te 15 kolorów…
W 2001 roku gama użytkowej Dacii była już mocno rozwinięta. Nie był to jeden pick-up z jednym rodzajem napędu, ale cała rodzina samochodów przeznaczonych do różnych zadań. Podstawowe odmiany nadwoziowe obejmowały pick-up – czyli klasyczny dwumiejscowy samochód z otwartą skrzynią ładunkową, drop-side – wersję z platformą i opuszczanymi burtami oraz, co może najbardziej zaskakujące, double-cabine – czterodrzwiową odmianę z podwójną kabiną i pięcioma miejscami. Ale to dopiero początek ciekawych rozwiązań.
Dacia 1305 Ri miała napęd na przednie koła. Producent wskazywał wówczas przede wszystkim na dobrą stabilność samochodu w zakrętach i prostszą konstrukcję. Dacia 1304 Ri napędzała natomiast koła tylne. Takie rozwiązanie miało istotną zaletę w samochodzie użytkowym: wraz z obciążaniem skrzyni ładunkowej zwiększał się nacisk na napędzaną tylną oś, Była wreszcie Dacia 1304 4WD Ri, czyli wersja z napędem czterech kół, tu Dacia w normalnych warunkach poruszała się jako 4×2, a kierowca mógł włączyć napęd 4×4, gdy stawał się potrzebny.
Pod maską opisywanej gamy pracował czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 1557 cm³. Osiągał 69 KM przy 5000 obr./min i oszałamiające 115 Nm przy 2500 obr./min. Niby niedużo, ale Najlżejszy Pick-Up ważył zaledwie około 1050 kg, a nawet najcięższa wersja z podwójną kabiną i 4×4 mieściła się w okolicach 1195 kg. Silnik korzystał już z elektronicznego wtrysku paliwa i katalizatora. Jednostka spełniała normę emisji Euro 2. Producent podkreślał łatwiejsze uruchamianie, bardziej równomierną pracę i precyzyjniejsze dawkowanie paliwa w porównaniu ze starszym rozwiązaniem gaźnikowym. Standardem była pięciobiegowa ręczna skrzynia biegów.
Przednionapędowa Dacia 1305 Ri osiągała maksymalnie około 133 km/h. Wersje tylnonapędowe i 4×4 rozpędzały się do około 130 km/h a w zależności od wersji Dacia podawała około 10,3–10,8 l/100 km w ruchu miejskim oraz 8,9–9,2 l/100 km poza miastem. Zbiornik paliwa klasycznych wersji mieścił 50 litrów.
Klasyczna tylnonapędowa Dacia Pick-Up 1304 Ri ważyła około 1080 kg, a jej dopuszczalna ładowność wynosiła aż 1150 kg. Dla porównania przednionapędowy 1305 Ri miał ładowność 850 kg, natomiast Pick-Up 4×4 – ponownie aż 1150 kg. Dopuszczalna masa całkowita najmocniej obciążonych odmian dochodziła do 2250 kg.
Dla klientów, dla których klasyczna skrzynia Pick-Upa była zbyt ograniczająca, powstała odmiana Drop-Side. Miała płaską przestrzeń ładunkową z opuszczanymi burtami. Możliwość otwierania boków znacząco ułatwiała załadunek ciężkich lub nieporęcznych materiałów i taka Dacia świetnie pasowała do zastosowań budowlanych, rolniczych czy komunalnych.
Wersja Drop-Side miała 4599 mm długości, a sama przestrzeń przeznaczona na ładunek miała około 2020 mm długości.
Najbardziej rodzinną – jeśli w ogóle można użyć takiego określenia wobec tego samochodu – odmianą była Double-Cabine. Dostawała cztery drzwi i pięć miejsc. Jednocześnie za drugą kanapą pozostawała normalna otwarta przestrzeń ładunkowa. Samochód był również wyraźnie dłuższy. Double-Cabine mierzyła 4794 mm długości, przy rozstawie osi około 2795 mm. Dla porównania dwudrzwiowe wersje miały rozstaw osi 2675 mm. Skrzynia ładunkowa była oczywiście krótsza niż w samochodzie dwuosobowym – miała około 1400 mm długości.
Wszystkie podstawowe odmiany miały około 1636 mm szerokości. To wartość charakterystyczna raczej dla niewielkiego samochodu osobowego niż współczesnego auta użytkowego.
Zobacz redakcyjne testy samochodów Dacia
Galeria
Galeria dołączonych zdjęć
