„Na Milano AutoClassica 2026 znalazłam francuskie klasyki, Panharda z tygrysem na dachu i kabriolet w futrze przebrany za renifera. Zanim zaczęłam oglądać samochody, musiałam znaleźć wejście. Łatwo nie było” – relacjonuje dla naszej redakcji Marta. Mnóstwo zdjęć oraz więcej wrażeń znajdziecie poniżej.
Zaczęło się od strzałek „Fiera ingresso”, czyli wejścia na teren targów. Brzmi obiecująco, prawda? W moim przypadku prowadziły jednak nie tam, gdzie trzeba, podobnie jak Google Maps (to takie… włoskie). Pomogło dopiero kierowanie się na arenę lodową. Potem czekał jeszcze długi korytarz, przez większość drogi bez banerów wydarzenia. Pierwszy zobaczyłam przy pawilonie. Organizatorom szesnastej edycji, odbywającej się 19-22 listopada w Fiera Milano Rho, chętnie podsunęłabym pomysł dodatkowej strzałki. Takiej dla miłośników samochodów.

Po mojej wyprawie na targi w Bolonii Mediolan wydał mi się kameralny: trzy hale, wyraźnie mniejsza skala. Ludzi jednak nie brakowało, nawet podczas droższej, czwartkowej Special Preview. A we francuskiej części znalazłam sporo powodów, żeby zwolnić.
Francuski przystanek. Uwaga na renifera!

Na francuskim stoisku klubowym stał Citroën Saxo, obok czarno-pomarańczowy DS3 Racing. Zapowiadaliśmy już mediolańskie obchody trzydziestolecia Saxo; teraz można było obejrzeć jubilata z bliska. Niedaleko błyszczało również żółte Saxo na białych kołach. Wśród modeli Peugeot sfotografowałam turkusowego 404 Cabriolet, ciemne 406 Coupé oraz 207 Le Mans Series. Dalej znalazłam jeszcze kremowe Renault 4 z podniesioną maską. Francuskich tematów do zdjęć wystarczyło na dłuższy przystanek.

Najbardziej zimowo potraktowano jednak Peugeota 306 Cabriolet. Brązowe futro, biały pas przez maskę, czerwony nos i poroże. Cały renifer. Patrzyłam na niego i próbowałam wyobrazić sobie mycie takiego nadwozia. Właścicielowi przyda się chyba również szczotka, którą zwykle zostawia się w łazience.
Tygrys na dachu. A na drugim aucie jaguar

Przy Panhardach spotkałam kolejne zwierzęta, tym razem pluszowe. Czarny PL 17 miał na dachu tygrysa. Dowiedziałam się, że Tigre oznaczało mocniejsze silniki tej marki, a we Włoszech takie auta były rzadkim widokiem. W opowieści pojawiło się też dawne hasło reklamowe Esso „Metti un tigre nel motore”, czyli „włóż tygrysa do silnika”, oraz tygrysi ogon przy kluczach. Na miętowym Panhardzie 24 CT siedział jaguar. Dlaczego? Drugiego tygrysa po prostu zabrakło. Motoryzacyjna zoologia wymaga czasem kompromisów.

Kartka przy PL 17 opowiadała jeszcze piękniejszą historię: samochód z 1962 roku zaczynał jako taksówka w Varennie, później trafił do rodziny obecnego właściciela. Ten odrestaurował go na własny ślub. Zakończył prace w maju 1995 roku; ślub był w czerwcu. Zdążył!
120 lat i dwie Gammy

Po francuskich stoiskach przyszła pora na Lancię, która świętuje 120-lecie. Tutaj aparat miał wyjątkowo dużo pracy. Wysoka, przeszklona kabina 12 HP z 1908 roku, dostojne przedwojenne nadwozia, Fulvia i Delta HF Integrale opowiadały zupełnie różne rozdziały tej samej historii. Czerwona Aurelia B24 Spider kusiła jasną tapicerką i cienką kierownicą. Przy Rally 037 w barwach Martini zrobiłam natomiast zbliżenie mechaniki widocznej z tyłu. Po takim zestawieniu trudno zdecydować, które zdjęcie zrobić najpierw.

Były też dwie Gammy: dawna i współczesna. Przy nowej tabliczka mówiła „Gamma LX – Hybrid”, a we wnętrzu sfotografowałam szeroki ekran i niewielki stolik pod nim. Kilka kroków wystarczyło, żeby przejść od klasycznych zegarów do cyfrowej deski rozdzielczej.
Olimpijskie koła, różowy daszek i łodzie

Włoski spacer uzupełnił Fiat 600 Multipla z olimpijskimi kołami i oznaczeniami serwisu. Przypominał Cortinę d’Ampezzo i zimowe igrzyska z 1956 roku, siedemdziesiąt lat przed Milano Cortina 2026. Był też mały, otwarty Fiat z różowym daszkiem i plecionymi fotelami. Poza samochodami znalazły się motocykle, rowery, traktor, a nawet łodzie. Była też Impreza, tyle że Subaru. Porsche, Ferrari i Lamborghini widziałam mnóstwo; w pamięci zostały mi jednak także malowany Volkswagen i Jaguar w towarzystwie komiksowych superbohaterów.
Czapka z niespodzianką

W hali 20 mniej więcej połowę przestrzeni zajmowały części, książki, plakaty i ubrania. Można więc było kupić samochód albo wrócić z czymś znacznie łatwiejszym do zapakowania. Przy czapkach warto jednak czytać uważnie: znajomy owal nie zawsze zawierał nazwę Forda.

Niektóre napisy zostawię Waszej wyobraźni. Z daleka wyglądało to jak stoisko dla fanów marek, z bliska okazywało się, że projektanci mają dość osobliwe poczucie humoru. Na szczęście po zakupach można było zająć ręce kanapką albo wypiekiem; u mnie na zdjęciu zostały rogalik i kawa. Ostatni przystanek był już poważniejszy: wystawa fotografii Camilli Albertini, przygotowana z Museo Fratelli Cozzi, o kobietach przełamujących zawodowe stereotypy.
„To nie jest zawód dla kobiet”
„Non è un mestiere per donne”, czyli „To nie jest zawód dla kobiet”. Tytuł prowokował, a portrety pokazywały, jak niewiele jest wart taki zakaz. Tym akcentem zakończyłam spacer. Przywiozłam dla Was 148 zdjęć. Tygrys też się załapał.

Specjalnie dla Czytelniczek i Czytelników Francuskie.pl – Marta. Zdjęcia: Marta. Opracowanie redakcja

























































































































































