Stellantis Polska odmawia zwrotu kosztów naprawy DS 7 1.5 BlueHDi. Co zrobi klient?

Właściciel DS 7 Crossback 1.5 BlueHDi z 2019 roku w czasie podróży usłyszał niepokojące dźwięki dochodzące z silnika. Ponieważ pojazdem nie można było dalej jeździć, był zmuszony odstawić auto do serwisu Mojsiuk w Koszalinie – najbliżej swojego miejsca zamieszkania – i ostatecznie naprawić go właśnie tam. Koszt wymiany łańcucha, obudowy i wałków wyniósł 4400 zł.

Problem jednak w tym, że autoryzowany program DS przewiduje darmową wymianę w ramach kampanii serwisowej. Niestety – serwis Citroëna w Koszalinie nie posiada autoryzacji marki DS, a klient został z rachunkiem w ręku. Właściciel zwrócił się więc do DS Polska (Stellantis) z wnioskiem o zwrot kosztów. Odpowiedzią koncernu była odmowa.

Bartosz Nalewajko ze Stellantis Polska powołuje się na argument „skarbowo-podatkowy”

W piśmie do klienta czytamy:

„Szanowny Panie, w odpowiedzi na pismo z dnia 11.09.2025 r., które wpłynęło do Stellantis Polska Sp. z o.o. (dalej: Spółka) proszę przyjąć następujące wyjaśnienia. Z uwagi na kwestie skarbowo-podatkowe, Spółka nie realizuje zwrotu kosztów bezpośrednio do Klientów w żadnej formie. Jedyną dopuszczalną formą uzyskania wsparcia przez Klienta w postaci redukcji kosztów/całościowej partycypacji w kosztach naprawy jest zastosowanie odpowiednich programów wsparcia w trakcie naprawy i przed wydaniem pojazdu, po wcześniejszej weryfikacji kryteriów technicznych i formalnych umożliwiających ich zastosowanie.
W obecnej sytuacji i w obliczu faktu poniesienia już przez Pana kosztów za naprawę pojazdu z przykrością stwierdza się, że Pana wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie.
Bartosz Nalewajko
Manager ds. Relacji z Klientami”

Stellantis nie ma racji i zaprzecza sam sobie?

Odpowiedź Stellantis budzi poważne wątpliwości prawne. Oprócz absurdalnego powoływania się na kwestie skarbowo-podatkowe, zgodnie z art. 556 Kodeksu cywilnego sprzedawca odpowiada względem konsumenta za wady fizyczne rzeczy, które istniały w chwili wydania. Łańcuch rozrządu w omawianym przypadku był elementem wadliwym fabrycznie, co zostało potwierdzone poprzez prowadzoną kampanię serwisową.

Brak zgody na zwrot kosztów poniesionych w autoryzowanym serwisie Citroëna, tylko dlatego, że nie był to punkt DS, może być uznany za próbę uchylenia się od odpowiedzialności producenta za wadę. Warto przypomnieć, że zgodnie z unijnym prawem konsumenckim, producent i sprzedawca nie mogą ograniczać praw klienta wynikających z rękojmi czy ukrytej wady.

Z kolei powoływanie się na rzekome kwestie podatkowe również wystawia Stellantis jak najgorsze świadectwo, bo głównym problemem nie są tu przepisy a najwyraźniej brak woli i empatii w stosunku do klienta, a nie żadne podatki.

Nie ma przeszkód prawnych

Nie ma żadnego przepisu, który zakazywałby producentowi czy importerowi zwracać klientowi poniesione koszty. Sformułowanie „Z uwagi na kwestie skarbowo-podatkowe” wygląda bardziej na biurokratyczną przeszkodę i próbę uzasadnienia decyzji, jednak trudno taki argument obronić na gruncie prawnym. Co więcej, polskie i unijne przepisy (m.in. dyrektywa 1999/44/WE, art. 556–576 Kodeksu cywilnego) jasno wskazują, że jeżeli towar ma wadę fabryczną, konsument ma prawo żądać bezpłatnej naprawy, wymiany, obniżenia ceny lub zwrotu kosztów a producent/sprzedawca nie może uchylać się od odpowiedzialności, zasłaniając się procedurą wewnętrzną czy „kwestiami podatkowymi”.

Realnie nie istnieje więc żaden przepis w polskim prawie podatkowym, który uniemożliwiałby Stellantis zwrot kosztów klientowi. To raczej element polityki korporacyjnej.

A co ze Stellantis Support?

Co więcej – sam Stellantis prowadzi także w Polsce platformę Stellantis Support, na której klienci mogą ubiegać się o zwrot kosztów w sytuacjach związanych z wadami fabrycznymi i kampaniami serwisowymi. To pokazuje, że odmowa wobec poszkodowanego właściciela DS 7 jest nie tylko niezrozumiała, ale i sprzeczna z praktyką i polityką koncernu.

Jak należało to załatwić?

Takie działania uderzają nie tylko w wizerunek Stellantis Polska ale też marki premium, jaką ma być DS Automobiles. Jeśli producent nie wyciągnie konsekwencji wobec własnych procedur, wielu klientów – podobnie jak bohater tej historii – wybierze przy kolejnych zakupach konkurencję.

Podpowiadamy więc koncernowi Stellantis: klienta należało jak najszybciej przeprosić za zaistniałą sytuację, dać mu bezpłatny przegląd lub inny gest handlowy, a w ramach rozliczeń z dealerem Mojsiuk pieniądze zwrócić (na pewno znajdziecie sposób – rozliczacie mnóstwo spraw).

Zresztą sposobów załatwienia tego tematu jest zapewne znacznie więcej.

Stanowisko dealera – aktualizacja

Już po publikacji tego artykułu redakcja otrzymała e-mail od Agnieszki Mojsiuk (dealer Citroën z Koszalina): „Wykazaliśmy się bardzo dużym zaangażowaniem i wnikliwością w obsłudze tego klienta, natomiast kwestie techniczne i rozliczeniowe wyglądały zupełnie inaczej.”

Skutki – wszyscy tracą

Cała sprawa mogła być załatwiona polubownie, bo odpowiedzialność producenta nie ulega wątpliwości. Wada łańcucha w silnikach 1.5 blueHDi jest powszechnie znana.

A teraz wszyscy tracą – Koncern, bo wściekły klient dzieli się swoimi negatywnymi doświadczeniami w sieci, co powoduje, że kolejni potencjalni nabywcy będą zniechęcani do marek Stellantis, – dealer, bo nie udało mu się pomóc klientowi, – marka DS, bo pomimo że produkuje komfortowe, wyjątkowe i ciekawe samochody, nie potrafi stanąć na wysokości zadania.

A kto zyskuje? No cóż – konkurencja. Bo kolejnym wyborem klienta nie będzie zapewne DS, tylko jakieś inne auto.

Aktualizacja

AKTUALIZACJA: Ciąg dalszy tej sprawy opisaliśmy w artykule „Kwestie podatkowe, czyli jak Stellantis tłumaczy brak zwrotu pieniędzy”

Co klient może zrobić w takiej sytuacji?

Jeśli Stellantis Polska nie zmieni swojej decyzji, klient ma szereg możliwości działania – odmowa zwrotu kosztów przez Stellantis Polska nie ma mocnego oparcia w prawie. Zarówno Kodeks cywilny, jak i przepisy unijne przewidują odpowiedzialność producenta i sprzedawcy za wady fabryczne. W tym przypadku łańcuch rozrządu w wersji 7 mm został oficjalnie uznany za wadliwy, skoro prowadzona jest kampania serwisowa obejmująca jego wymianę. To oznacza, że mamy do czynienia z klasyczną wadą ukrytą, za którą odpowiada producent. Zasłanianie się „kwestiami podatkowymi” nie jest więc prawnie uzasadnione – firma mogłaby zwrócić pieniądze klientowi choćby w formie odszkodowania czy rozliczenia reklamacyjnego.

Właściciel samochodu ma kilka ścieżek działania. W pierwszej kolejności warto wystosować odwołanie do Stellantis, powołując się na art. 556 i następnu Kodeksu cywilnego, a także na przepisy unijne mówiące o bezpłatnym usuwaniu wad fabrycznych. Kluczowe jest zażądanie zwrotu kosztów w wysokości 4400 zł i podkreślenie, że brak autoryzowanego serwisu DS w pobliżu zmusił klienta do naprawy w serwisie Citroëna. Jeśli takie odwołanie nie przyniesie skutku, sprawę można przekazać do miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów, który bezpłatnie wesprze klienta w sporze z producentem. Dlatego właściciel przekazał już sprawę kancelarii prawnej i ta zajmie się nią dalej.

Ostatecznie sprawa może trafić także do UOKiK lub do sądu cywilnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ma prawo wszcząć postępowanie wobec firmy, jeśli uzna, że stosuje ona praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów.

Natomiast przed sądem klient może dochodzić zarówno zwrotu kosztów naprawy, jak i ewentualnych dodatkowych odszkodowań (np. za holowanie czy brak możliwości korzystania z pojazdu). Przy kwocie 4400 zł pozew byłby rozpatrywany w trybie uproszczonym, co obniża koszty i przyspiesza postępowanie.

Wszystkiego można by oczywiście uniknąć, gdyby Stellantis Polska od razu stanął po stronie klienta a nie zasłaniał się kwestiami podatkowo-skarbowymi.