„Citroën Visa już jest” – takim hasłem francuska marka przedstawiała swój nowy model klientom. Citroën zachwalał oryginalne rozwiązania, przestronne wnętrze, ogromne zderzaki i charakterystyczny panel sterowania, który kierowca miał obsługiwać dwoma palcami bez zdejmowania dłoni z kierownicy.
Citroën Visa zadebiutował jesienią 1978 roku. Reklama z tamtego okresu rozpoczynała się od odważnej zapowiedzi: „Pańskie życie jako kierowcy się zmieni: oto nowy Citroën Visa”. Producent przekonywał, że stworzył samochód pełen oryginalnych pomysłów. Citroën podkreślał przy tym, że o prawdziwe innowacje, które miały zmienić sposób prowadzenia samochodu. Visa była przedstawiana jako wygodne auto do podróży, dobrze radzące sobie w mieście, a jednocześnie przystosowane do jazdy poza nim. „Idealny samochód turystyczny do miasta”. Jednym z najważniejszych punktów Visy był umieszczony obok kierownicy zespół przełączników. Citroën określał go jako „satelitę”. Zgrupowano na nim najważniejsze funkcje używane podczas jazdy, między innymi sterowanie światłami, kierunkowskazami i wycieraczkami.

Według marki kierowca mógł obsługiwać urządzenie dwoma palcami, bez puszczania kierownicy. Rozwiązanie miało ograniczać konieczność szukania tradycyjnych przełączników rozmieszczonych w różnych częściach deski rozdzielczej. Visa otrzymała również pojedyncze ramię wycieraczki oraz jednoramienną kierownicę. Deska rozdzielcza pierwszej wersji samochodu była jednym z najbardziej charakterystycznych projektów wnętrza Citroëna z końca lat 70. Reklama zwracała uwagę na duże zderzaki zamontowane z przodu i z tyłu. Citroën opisywał je jako osłony przypominające tarcze. Przedni zderzak obejmował również atrapę chłodnicy i otaczał znaczną część reflektorów.
Według producenta takie rozwiązanie miało chronić samochód przed drobnymi uderzeniami występującymi podczas miejskiej eksploatacji. Zderzaki wykonano z tworzywa sztucznego i poprowadzono także wzdłuż narożników nadwozia. Wygląd pierwszej Visy budził jednak kontrowersje. Już w marcu 1981 roku Citroën zaprezentował gruntownie odświeżoną Visę II. Przód samochodu otrzymał wówczas mniejsze, bardziej tradycyjne zderzaki, nową atrapę i zmienione reflektory.
Citroën podkreślał, że Visa została zaprojektowana z myślą o wygodzie kierowcy i pasażerów. Samochód miał cztery boczne drzwi, sporo miejsca na nogi oraz dużą tylną klapę. Tylne siedzenie można było złożyć, powiększając przestrzeń bagażową. W materiałach producenta podkreślano, że wnętrze da się przekształcać zależnie od potrzeb użytkownika.

Visa miała 3,69 m długości, a rozstaw osi wynosił około 2,44 m. Nadwozie było krótkie, pięciodrzwiowe i wyraźnie wyższe od wielu konkurencyjnych samochodów tej epoki.
Materiały promocyjne informowały o możliwości wyboru jednego z dwóch „całkowicie różnych” silników. Podstawowe odmiany korzystały z dwucylindrowego, chłodzonego powietrzem boksera Citroëna, natomiast najdroższa wersja otrzymała czterocylindrowy silnik chłodzony cieczą, wywodzący się z Peugeot 104. Jednostka Citroëna miała pojemność 652 cm³. Była rozwinięciem konstrukcji stosowanej w modelach 2CV, Dyane, Ami i Méhari. W reklamie szczególnie mocno podkreślano zastosowanie pełnego elektronicznego zapłonu. Rozwiązanie miało zmniejszać zużycie paliwa i nie wymagać okresowej regulacji. Producent określał elektroniczny zapłon jako światową wyłączność – Visa była pierwszym małym Citroënem wyposażonym w tego rodzaju zintegrowany układ. Drugi silnik miał cztery cylindry i 1124 cm³ pojemności. Był montowany poprzecznie, podczas gdy dwucylindrowa jednostka Citroëna znajdowała się w samochodzie wzdłużnie.
Wersja w chwili premiery |
Silnik |
Liczba cylindrów |
Chłodzenie |
Poziom wyposażenia |
|---|---|---|---|---|
Citroën Visa Spécial |
652 cm³ |
2, układ przeciwsobny |
Powietrzem |
Podstawowy |
Citroën Visa Club |
652 cm³ |
2, układ przeciwsobny |
Powietrzem |
Pośredni |
Citroën Visa Super |
1124 cm³ |
4, układ rzędowy |
Cieczą |
Najwyższy |
Reklama zapowiadała trzy poziomy wykończenia oraz szeroką paletę barw. W chwili premiery ofertę tworzyły Visa Spécial, Club i Super. Spécial była najprostszą odmianą z silnikiem dwucylindrowym. Club korzystała z tej samej jednostki, ale otrzymywała bogatsze wyposażenie. Wśród dodatków znajdowały się tylne światła przeciwmgielne, tylna wycieraczka, zegarek oraz staranniej wykończone wnętrze. Visa Super znajdowała się na szczycie pierwszej gamy. Otrzymała czterocylindrowy silnik 1124 cm³ i lepsze wykończenie. Citroën oferował samochód w kolorach charakterystycznych dla końca lat 70., w tym żółtym Mimosa, czerwonym Geranium, zielonym Reinette i niebieskim Myosotis.
Citroën przekonywał, że dzięki dwóm silnikom, trzem wersjom i wielu kolorom klient może skonfigurować Visę dokładnie według własnych potrzeb. „Pańska Visa jest naprawdę szyta na miarę. Pańska Visa już jest. Proszę odkryć ją jeszcze dzisiaj” – zapraszał producent.
na podstawie materiałów producenta – redakcja








