Tak wyglądała gama Peugeot w 1988 roku. Od 205 GTI po 505 Turbo i dostawczego J5

Katalog pokazuje ofertę Peugeot na rok 1988 w bardzo szerokim ujęciu. Najmniejszy silnik miał 1118 cm³ pojemności efektywnej i 55 KM, a najmocniejszą wersją w zestawieniu był Peugeot 505 Turbo Injection ze 174 KM. Osobne miejsce zajmował nowy Peugeot 405, w tym 158-konny MI16, a obok samochodów osobowych producent prezentował pick-upa 504 i całą rodzinę dostawczego J5. Duża część gamy była już przygotowana z myślą o ówczesnych niemieckich zasadach dotyczących emisji spalin i opodatkowania. W tabelach pojawiają się wersje określane jako niskoemisyjne, katalizatory regulowane i nieregulowane, system Pulsair oraz zestaw EPK. Katalog rozróżnia także kilka rodzajów benzyny: zwykłą bezołowiową, bezołowiową Super i ołowiową Super.

Oferta nie była zbudowana wyłącznie wokół jednej klasy samochodów. Peugeot 205 występował jako trzy- i pięciodrzwiowy hatchback, GTI oraz czteroosobowy kabriolet. Model 309 miał według katalogu 21 odmian. Rodziny mogły wybierać między 305 Break i większym 505 Break/Familial, a klienci szukający klasycznej limuzyny dostawali do wyboru nowoczesnego 405 lub tylnonapędowego 505. W sektorze użytkowym pozostawały 504 Pick-up i J5.

Peugeot 205 – 20 wersji, benzyna, diesel, automat, GTI i kabriolet

Peugeot 205 miał 3,71 m długości i 1,57 m szerokości. Katalog przedstawiał go jako model uniwersalny, nowoczesny i odnoszący sukcesy. Producent przypominał, że czytelnicy niemieckiego magazynu „auto, motor und sport” trzy razy z rzędu wybierali 205 najlepszym małym samochodem świata. W gamie znajdowało się 20 wersji o mocy od 36 kW, czyli 49 KM, do 94 kW, czyli 128 KM. Do wyboru były skrzynie cztero- i pięciobiegowe oraz automat. Peugeot oferował nadwozia trzy- i pięciodrzwiowe, silniki benzynowe i wysokoprężne, sportowe GTI, a także czteroosobowy kabriolet CT lub CTI.

Peugeot 309 – 21 odmian i bagażnik powiększany do 1279 litrów

Peugeot 309 był przedstawiany jako „lew wśród kompaktów”. Katalog wymieniał 21 odmian o mocy od 40 kW, czyli 55 KM, do 94 kW, czyli 128 KM. Dostępne były silniki benzynowe i wysokoprężne, automat, wersje Injection i GTI, nadwozia trzy- oraz pięciodrzwiowe, a także różne rozwiązania ograniczające emisję spalin. Samochód miał 4,05 m długości i 1,63 m szerokości. Producent podkreślał nisko poprowadzoną maskę, mocno pochyloną przednią szybę i dużą tylną klapę. Po złożeniu tylnego siedzenia pojemność przestrzeni bagażowej mogła wzrosnąć do 1279 litrów.

W opisie wnętrza znalazły się obszerne miejsca na głowę i nogi, szerokie, profilowane siedzenia, wykładzina podłogowa oraz podsufitka ograniczająca hałas zewnętrzny i odgłosy silnika.

Peugeot 305 Break – pięć miejsc i do 1510 litrów przestrzeni

Peugeot 305 Break był klasycznym rodzinnym kombi z pięcioma miejscami, czterema szeroko otwieranymi drzwiami i dużą tylną klapą. Katalog podawał maksymalną przestrzeń ładunkową wynoszącą 1510 litrów. Producent opisywał 305 Break jako połączenie komfortowej limuzyny z samochodem transportowym. W materiałach podkreślano spokojną, prostą linię nadwozia, komfortowe wyposażenie seryjne, niski koszt zakupu i eksploatacji oraz zastosowanie rodzinne, turystyczne i hobbystyczne.

Peugeot 405 – nowa limuzyna i 158-konny MI16

Peugeot 405 był w katalogu nowością: zwartą wymiarowo limuzyną z bogatym wyposażeniem i szerokim zakresem osiągów. Gama silników obejmowała jednostki od 53 kW, czyli 72 KM, do 116 kW, czyli 158 KM. Materiały zwracały uwagę na elektroniczne sterowanie silnikami, katalizatory w większości wersji oraz nadwozie zaprojektowane przez Pininfarinę. W wyposażeniu wymieniano między innymi przednie pasy bezpieczeństwa z regulacją wysokości, wykładzinę podłogową, przednie zagłówki z regulacją wysokości oraz dużą ilość miejsca nad głową i na nogi. Od wersji GR środkowy podłokietnik tylnej kanapy tworzył po otwarciu tunel do przewozu nart lub długich przedmiotów. Na zdjęciu głównym pokazano 405 SR Injection z lakierem metalizowanym za dopłatą.

Najwyższą pozycję w gamie zajmował Peugeot 405 MI16. Katalog Konstrukcję opracowano i sprawdzano w sporcie motorowym. Aluminiowy silnik 1,9 z 16-zaworową głowicą rozwijał 116 kW, czyli 158 KM. Samochód przyspieszał od 0 do 100 km/h w 8,6 s i osiągał 220 km/h. Lakier metalizowany oraz skórzane obicia siedzeń były dodatkami płatnymi.

Peugeot 505 – od 70-konnego diesla do 174-konnego Turbo Injection

Peugeot 505 pozostawał dużą, klasycznie narysowaną limuzyną. Katalog łączył elegancką stylistykę z wysokim komfortem seryjnym i szeroką ofertą napędów. Do wyboru były jednostki benzynowe, wolnossący diesel, turbodiesel, benzynowe Turbo Injection i silnik V6. Zakres mocy zaczynał się od 51 kW, czyli 70 KM, w 505 GRD i kończył na 128 kW, czyli 174 KM, w Turbo Injection. Szczególne miejsce zajmował silnik V6 o pojemności efektywnej 2849 cm³ i mocy 143 KM, montowany w wersjach GTI V6 i V6.

W opisie najwyższej wersji V6 wymieniano elektronicznie sterowane wspomaganie kierownicy, układ ABS, przedni i tylny spojler, cztery obręcze ze stopów lekkich z oponami o szerokości 195 mm, barwione szyby, elektryczny stalowy dach przesuwny, elektrycznie sterowane szyby z przodu i z tyłu, zamek centralny z pilotem oraz welurową tapicerkę.

Peugeot 505 Break i Familial – rodzinne kombi oraz duży samochód transportowy

Peugeot 505 Break i Familial łączyły komfort limuzyny z dużą przestrzenią dla pasażerów i bagażu. Pokrewieństwo z sedanem było widoczne w stylistyce, wyposażeniu, fotelach i wykończeniu kabiny. Katalog podkreślał zastosowanie wysokiej jakości wykładzin i wykończenia podsufitki, które ograniczały hałas zewnętrzny i odgłosy silnika. Oferta obejmowała benzynowe GR i GTI oraz wysokoprężne GRD i GTDT. Producent zaznaczał, że w gamie znajdowały się wyłącznie odmiany niskoemisyjne z katalizatorem albo silniki Diesla.

Peugeot 504 Pick-up – benzyna lub diesel, Standard albo Komfort

Peugeot 504 Pick-up był użytkową odmianą klasycznego modelu 504. Materiały przedstawiały go jako samochód oszczędny, praktyczny, solidny, zwrotny i wygodny. Kabina była wyraźnie oddzielona od przewożonego ładunku, a duże przeszklenia miały ułatwiać jazdę i manewrowanie. Producent pokazywał otwartą skrzynię ładunkową, samochód z plandeką oraz możliwość wykorzystania podwozia z kabiną jako bazy do indywidualnej zabudowy, w tym zabudowy mieszkalnej. Napęd trafiał na tylne koła. Producent opisywał mechanizm ograniczonego poślizgu, który przy różnej przyczepności kół przekazywał siłę napędową na koło lepiej trzymające się nawierzchni.

Wersja Standard miała czterobiegową skrzynię, a Komfort pięciobiegową. Wszystkie odmiany korzystały ze zmiany biegów przy kolumnie kierownicy. Silniki benzynowe rozwijały 72 KM, a diesle od 59 do 63 KM.

Peugeot J5 – furgon, podwozie z kabiną i nowy turbodiesel

Peugeot J5 zamykał ofertę jako samochód dostawczy. W modelu wyróżniono nowy silnik turbodiesla. Producent przedstawiał J5 jako rozwiązanie do różnych zadań transportowych: od zamkniętego furgonu po podwozie z kabiną i platformę przeznaczoną do dalszej zabudowy. Gama obejmowała benzynę, wolnossącego diesla oraz turbodiesla. Producent chwalił obszerną przestrzeń ładunkową, przesuwne drzwi boczne, szeroko otwierane drzwi tylne, prostą kabinę i szerokie fotele. W tabeli występowały furgony 1000 i 1400 oraz podwozia z kabiną w klasie 1400.

Najsłabszy silnik miał 67 KM, najmocniejszy turbodiesel 95 KM. Podstawowy benzynowy furgon 1000 korzystał z czterobiegowej skrzyni, a pozostałe warianty miały pięć synchronizowanych biegów do przodu.

^* Wartość oznaczona w katalogu gwiazdką dotyczy wersji z wysokim dachem, bez obciążenia dachu.

Serwis, przeglądy i 6-letnia gwarancja na perforację korozyjną

Wśród elementów ograniczających zakres typowej obsługi wymieniano bezstykowy zapłon tranzystorowy, świece o wydłużonej trwałości, kontrolkę temperatury płynu chłodzącego, kontrolkę zużycia przednich klocków hamulcowych oraz akumulator niewymagający kontroli poziomu elektrolitu przy normalnym użytkowaniu. Wymianę oleju i obsługę okresową przewidywano co 10.000 km, a w silnikach Diesla co 7.500 km. Przegląd miał odbywać się co 20.000 km, natomiast dla diesli katalog podawał interwał 22.500 km.

Każdy model miał być objęty sześcioma latami gwarancji na perforację nadwozia. Warunkiem zachowania ochrony było sprawdzenie samochodu pod kątem ewentualnych uszkodzeń w drugim i czwartym roku użytkowania w autoryzowanym warsztacie Peugeot Talbot. Katalog zaznaczał, że takie kontrole były bezpłatne.

Ochrona antykorozyjna była opisana jako wieloetapowy proces obejmujący stosowanie ocynkowanych blach w szczególnie obciążonych miejscach, fosforanowanie cynkowo-manganowe całego nadwozia, kataforetyczne zanurzanie w żywicy epoksydowej, zabezpieczenie PVC przed uderzeniami kamieni, warstwę podkładową z pigmentami hamującymi utlenianie, lakier akrylowy utwardzany w temperaturze 130°C, lakier bezbarwny dla powłok metalizowanych, woskowanie profili zamkniętych, zabezpieczenie podwozia mieszaniną wosku i bitumu oraz uszczelnianie połączeń blach i spawów.

Produkcja: roboty, automaty i końcowa kontrola każdego samochodu

Peugeot deklarował zasadę „jakość na pierwszym miejscu” i opisywał szerokie wykorzystanie automatów programowalnych, robotów i komputerów. Maszyny wykonywały znaczną część prac produkcyjnych, a pracownicy odpowiadali przede wszystkim za kontrolę i nadzór. Automaty obsługiwały duże prasy formujące elementy nadwozia, a roboty uczestniczyły w montażu karoserii i lakierowaniu. Mechaniczne prace przy zespołach napędowych oraz montaż osi przednich i tylnych odbywały się według ściśle określonych tolerancji, częściowo w pełni automatycznie i pod kontrolą komputerów.

Każdy gotowy Peugeot przechodził końcową kontrolę wykonywaną przez specjalnie przeszkolonych pracowników. Próby obejmowały tor testowy, stanowisko kontrolne, zachowanie podczas jazdy, hamowanie, przyspieszanie oraz działanie instalacji elektrycznej. Dopiero po przejściu tych badań samochód był dopuszczany do sprzedaży.

Objaśnienia skrótów z katalogu

NU – zwykła benzyna bezołowiowa; SU – benzyna Super bezołowiowa; D – olej napędowy; S – benzyna Super ołowiowa. Oznaczenie C opisano jako warunkowo niskoemisyjne, sch (E) jako niskoemisyjne, a EPK jako zestaw elektropneumatyczny. Przyspieszenie podawane w tabelach dotyczy czasu od 0 do 100 km/h.

¹ Wartość lub rozwiązanie wymagane przez ustawodawcę w pojazdach niskoemisyjnych. ² Przy użyciu bezołowiowej benzyny Super należało skorygować ustawienie zapłonu; katalog podawał, że najwyższe osiągi uzyskiwano na ołowiowej benzynie Super. Litera ^r przy ogumieniu oznaczała oponę wzmocnioną.

Źródło: Peugeot

Galeria

Galeria dołączonych zdjęć