Citroën C4 Picasso Lounge miał cztery miejsca, cztery wielkie skórzane fotele i wyposażenie, którym próbował zastąpić luksusową limuzynę.
Citroën C4 Picasso Lounge zadebiutował we wrześniu 2007 roku na salonie IAA we Frankfurcie. Był to moment szczytowej popularności europejskich minivanów: w samym 2007 roku Citroën sprzedał około 215.000 egzemplarzy C4 Picasso. Wersja Lounge przenosiła go do zupełnie innej klasy, klasy biznes. Powstała dla czterech osób, które chciały podróżować w najwyższym komforcie. Wspominaliśmy już tym samochodzie już w relacji z salonu we Frankfurcie w 2007 roku, a później w materiale poświęconym historii i rynkowej karierze C4 Picasso.
Citroën usunął środkowy fotel i urządził salon
Dla producenta punktem wyjścia do stworzenia wersji Lounge był pięciomiejscowy C4 Picasso pierwszej generacji. Z drugiego rzędu usunięto trzy niezależne siedzenia, zastępując je dwoma fotelami zbliżonymi konstrukcją do przednich. Każdy miał regulację wzdłużną, wysokości i kąta oparcia, duży zagłówek oraz dwa podłokietniki z regulacją wysokości. Przednie fotele otrzymały sterowanie elektryczne, a fotel kierowcy również pamięć ustawienia.

Specjalną czarną skórę uzupełniały kontrastowe przeszycia, jasne lamówki oraz wytłoczone szewrony na górnej części oparć. Na desce rozdzielczej i panelach drzwi pojawiły się lakierowane dekoracje. Rezygnacja z piątego miejsca nie zmniejszyła bagażnika: pod półką pozostawało 500 l według normy VDA.
To jednak był dopiero początek. Wersja Lounge musiała mieć wszystko jak w limuzynie. I miała!
Laminowane szyby, pneumatyka i płaskie głośniki
Z zewnątrz Lounge zdradzały 18-calowe felgi, przyciemniane laminowane szyby boczne, panoramiczny dach Plein Ciel oraz chromowany emblemat na tylnych drzwiach. Wersja produdkowana na Wielką Brytanię otrzymała dodatkowo czarne nadwozie, tylny spojler i zmodyfikowaną chromowaną osłonę chłodnicy.

Podstawę stanowiło wyposażenie Exclusive. Obejmowało m.in. samopoziomujące pneumatyczne zawieszenie tylnej osi, automatyczną klimatyzację, czujniki parkowania z przodu i z tyłu, tempomat, ogranicznik prędkości, automatyczne światła i wycieraczki oraz siedem poduszek powietrznych. W samochodach przeznaczonych dla Wielkiej Brytanii zastosowano system audio NXT opracowany przez Philipsa, wykorzystujący płaskie przetworniki zamiast tradycyjnych głośników. Nastrojowe oświetlenie, lampki dla pasażerów i ogromna powierzchnia szyb miały wzmacniać wrażenie podróży w mobilnym salonie.
HDi 136 KM
Pod maską pracował turbodiesel 2.0 HDi FAP o mocy 100 kW. Po przeliczeniu jest to 136 KM, ale Citroën stosował na poszczególnych rynkach różne nazwy handlowe. Niemiecki cennik podawał HDi 135 FAP, a materiały brytyjskie mówiły o HDi 138. Są to jednak tylko różne oznaczenia tej samej jednostki.
Rynek |
Oznaczenie |
Skrzynia biegów |
Cena |
|---|---|---|---|
Niemcy |
HDi 135 FAP, 100 kW |
6-biegowa EGS6 |
37.490 euro |
Wielka Brytania |
2.0 HDi 138 |
6-biegowy klasyczny automat |
23.995 funtów |
Pierwsze informacje prasowe zapowiadały zarówno zautomatyzowaną skrzynię EGS6, jak i klasyczny sześciobiegowy automat. Ostateczna oferta zależała jednak od kraju.
Sprzedawano go w Niemczech i Wielkiej Brytanii, ale nie we Francji

Producent zapowiedział rozpoczęcie sprzedaży w Niemczech pod koniec 2007 roku, a w Wielkiej Brytanii w pierwszym kwartale 2008 roku. Co ciekawe, francuskie media narzekały, że odmiana nie trafi do salonów macierzystego rynku. Nie było również żadnej oficjalnej sprzedaży w Polsce. Brytyjski komunikat nazywał Lounge edycją przygotowaną specjalnie dla tamtejszego rynku, choć sama koncepcja i niemiecka wersja istniały wcześniej.
248 zarejestrowanych egzemplarzy. Dziś to prawdziwa rzadkość
Nie ma wiarygodnych danych o łącznej produkcji wszystkich wersji Lounge, statystyki oparte na brytyjskich danych DVLA wskazują natomiast 248 rejestracji: 230 samochodów w 2008 roku i kolejnych 18 w 2009 roku. Według aktualizacji z października 2025 roku 89 egzemplarzy miało opłacony podatek drogowy, a 33 pozostawały czasowo wycofane z ruchu. Łącznie daje to 122 zachowane samochody w brytyjskiej ewidencji.
Nie należy mylić go z późniejszym pakietem Lounge
W drugiej generacji C4 Picasso nazwa Lounge wróciła jako pakiet komfortowych foteli, obejmujący m.in. masaż i podnóżek pasażera. Nie był to jednak czteroosobowy samochód z czterema kapitańskimi fotelami. Oryginalny C4 Picasso Lounge z 2007 roku pozostaje znacznie odważniejszym projektem: świadomie poświęcił jedno miejsce i część rodzinnej uniwersalności, by uczynić popularnego minivana alternatywą dla limuzyny.
Jeśli ktoś chce spróbować konwersji, można kupić egzemplarz z Wielkiej Brytanii np. stąd.









