André Citroën stworzył własną firmę taksówkarską, bo chciał zrewolucjonizować transport w Paryżu? Nie, fabryka miała problem z setkami podwozi Type A, których już nie potrzebowała. Ktoś zaproponował więc: zróbmy z nich taksówki.
Masowa produkcja ma ogromną zaletę: jeżeli rynek kupuje wszystko, co opuszcza taśmę, koszt pojedynczego samochodu spada, fabryka pracuje pełną parą, a przedsiębiorstwo zarabia, ale kłopoty mogą się zacząć wtedy, gdy produkcja jest szybsza niż sprzedaż. Firma chciała produkować w tempie wzorowanym na Ameryce, jednak europejski rynek nie zawsze był w stanie równie szybko odbierać gotowe samochody. Na początku lat 20. problem dotyczył między innymi pierwszych podwozi Citroëna Type A. S.A.D.I.F., instytucja finansowa współpracująca wówczas z Citroënem, posiadała w zastawie kilkaset takich podwozi, tymczasem fabrykę Javel przestawiało się już na kolejne modele i stare konstrukcje przestawały być fabryce potrzebne. Trzeba więc było znaleźć dla nich zastosowanie. Ktoś zaproponował wyposażenie ich w nadwozia taksówkowe i wypuszczenie na ulice Paryża.
Paryż był idealnym miejscem dla nowych taksówek
Moment okazał się bardzo dobry, bo w 1921 roku po Paryżu wciąż jeździło wiele mocno zużytych taksówek pamiętających czasy wojny. Część z nich była wielokrotnie naprawiana i miała za sobą bardzo ciężką eksploatację. Na ich tle stosunkowo nowe, nowoczesne i niewielkie Citroëny wyglądały bardzo świeżo i nowocześnie. Charakterystyczne zielone taksówki z białym pasem szybko zdobyły popularność.
Dodatkowo, dla młodej marki była to reklama o ogromnej wartości. Citroën produkował samochody dopiero dwa lata i klienci nie mieli jeszcze wieloletnich doświadczeń pozwalających oceniać ich trwałość, taksówki wykonywały tę pracę za dział reklamy bo jeździły każdego dnia, pokonywały ogromne przebiegi, pracowały w warunkach cięższych niż przeciętny samochód prywatny i były bardzo dobrze widoczne na ulicach Paryża. Jeżeli taki samochód wytrzymywał intensywną pracę taksówkarską, klient odwiedzający salon otrzymywał bardzo przekonujący argument przemawiający za solidnością Citroëna.
W Polsce Citroëny również stały się ważnym elementem przedwojennego transportu. Pisaliśmy o tym w materiale Dorożki samochodowe Citroën w Warszawie. Więcej o ogromnej liczbie przedsięwzięć rozwijanych wokół produkcji samochodów znajdziecie w tekście 12 niezwykłych przedsięwzięć André Citroëna.
Źródło: Charles Rocherand, „L’Histoire d’André Citroën. Souvenirs d’une collaboration 1922–1934”, pierwsze wydanie 1938.
