Andre Citroën był nie tylko inżynierem i biznesmenem, ale również człowiekiem pełnym humoru, który uwielbiał żarty. Dlatego pewnego razu zebrał dwunastu najlepszych chansonnierów, czyli autorów i wykonawców piosenek o charakterze satyrycznym i prześmiewczym i dał im pewne zadanie.
Citroën zebrał chansonnierów, którzy żartowali z jego samochodów i na tych publicznych drwinach i występach dobrze zarabiali. Najlepszy z autorów miał dostać nowe auto Citroëna. Była to nagroda ogromnej wartości a w tamtych czasach także przedmiot wyjątkowy, bo pomimo popularności automobili, niewiele osób mogło nadal sobie na taki zbytek pozwolić.
Nic dziwnego, że konkurs spotkał się z ogromnym zainteresowaniem a dwunastu chętnych zabrało się do pracy. Każdy z autorów piosenek został poproszony o napisanie wiersza o Citroënie. Miał to być popularny w owych czasach quatrain, czyli czterowersowiec.
Wygrał następujący wiersz:
« Lelièvre, mon aïeul, que l’on blague à la longue,
Par la tortue, un jour, fut battu de très loin,
Moi, grâce à Citroën, je gratte tout le monde,
Rien ne sert de courir, il faut un moteur à point. »
Jego autor, Léo Lelièvre, wygrał więc samochód a Citroën zyskał świetną reklamę. Ostrze dowcipu chansonnierów też nieco zmieniło swój kierunek. Lelièvre był autorem tekstów wielu piosenek od Belle Époque do lat 50. Pisał w szczególności dla Fragsona, Mayol, Paula Dalbreta i Émile Audiffreda. Był także recenzentem w kilku poczytnych pismach.
Citroën wielokrotnie później wykorzystywał humor dla swojej promocji. Między innymi wdał się w publicystyczną wojnę z Fordem, która odbiła się szerokim echem we Francji.
