Dawno nie pojawił się żaden tekst w naszym cyklu Nieznane, niszowe, zapomniane – poznajemy francuskie samochody, czas więc najwyższy coś tu umieścić. Wszak historia francuskiej motoryzacji jest bardzo bogata, pasjonująca, a w Polsce mało znana. Szczególnie na początku XX wieku powstało mnóstwo mniejszych i większych firm produkujących cyclecary, czy pełnoprawne automobile. Była w tym gronie także marka La Ponette, czyli po polsku Kucyk.
Spółka Société des Automobiles La Ponette powstała w 1909 roku w Chevreuse na terenie dzisiejszego departamentu Yvelines. Miasteczko Chevreuse jest położone na południowy zachód od Paryża, ok. 33 km od centrum francuskiej stolicy.
Pierwszym automobilem produkowanym przez La Ponette był dwumiejscowy pojazd napędzany jednocylindrowym silnikiem o pojemności skokowej 697 cm³ generującym 7 KM. Ów samochodzik nie posiadał drzwi, a poszyciem komory silnika przywodził na myśl wczesne konstrukcje Renault.

La Ponette 7HP wyposażono w wał napędowy oraz dwubiegową przekładnię, wykorzystującą mechanizm zbliżony do tego, który zastosowano w słynnym Fordzie T. W roku 1911 (lub 1912 wg innych źródeł) model ten doczekał się wersji wyposażonej w czterocylindrowy silnik firmy Ballot o pojemności 1.592 cm³ – pojazd ten pozostawał w produkcji aż do 1920 roku.
W 1913 roku zakończono produkcję modeli z silnikami jednocylindrowymi, ustępując miejsca nowemu modelowi z silnikiem o pojemności 1.3 litra – była to wyjątkowa, czterocylindrowa jednostka napędowa wspomnianej już marki Ballot, która stała się punktem odniesienia dla ówczesnych konstrukcji. Model ten wyposażono w trzybiegową skrzynię biegów, wał napędowy z mechanizmem różnicowym oraz prądnicę zasilającą reflektory – co było rozwiązaniem godnym uwagi, zważywszy, że zdecydowana większość ówczesnych samochodów korzystała jeszcze z oświetlenia acetylenowego.
Wybuch wojny przerwał produkcję we Francji, a linie montażowe przeniesiono z Chevreuse do angielskiego Englefield, gdzie La Ponette z silnikiem 1.3 litra wytwarzano do 1915 roku pod nazwą „Averies 8/10HP”. Skąd ta nazwa? John Averies był pionierem motoryzacji, który aż do wybuchu I wojny światowej pełnił funkcję wyłącznego importera samochodów La Ponette na rynek brytyjski.

Historia firmy i jej jedynego wówczas modelu mogłaby się na tym zakończyć, jednak po wojnie francuskim kierownikom i pracownikom udało się pozyskać inwestora, dzięki któremu powstała na macierzystym rynku nowa fabryka przy Rue du Général Roguet 86 w Clichy. Od 1919 roku spółka Société Nouvelle des Automobiles La Ponette wprowadziła do oferty model, w którego stylistyce wyraźnie widoczne były inspiracje ówczesną Lancią Lambdą. Po kilku latach przerwy samochody marki La Ponette znów zaczęły powstawać we Francji.
Model ten – bardziej okazały od swoich poprzedników – napędzany był solidnymi silnikami Ballot lub S.C.A.P. (Société de Construction des Automobiles Parisiennes) o pojemności skokowej 1.700 cm³, a jego nadwozia wyróżniały się powściągliwą, elegancką stylistyką. Okazało się to dobrą receptą na sukces: automobil był przystępny cenowo, a fabryka pracowała pełną parą.
Nic więc dziwnego, że pojawiły się optymistyczne perspektywy. W 1923 roku marka podjęła decyzję o zaprojektowaniu własnego silnika o pojemności 2.8 litra. Miało to pozwolić na przejście do wyższego segmentu rynku i podjęcie rywalizacji z takimi modelami jak 12-konny Renault Type JM, 15-konny Peugeot Type 153 czy nowy 12-konny Hotchkiss Type AM.

I faktycznie – już w 1924 roku z wielką pompą zaprezentowano model z silnikiem o pojemności 2.8 litra, jednak wyniki sprzedaży okazały się rozczarowujące. Jednostka napędowa nie była odpowiednio dopracowana, a sieć dealerów i – przede wszystkim – autoryzowanych serwisów praktycznie nie istniała poza regionem Paryża.
Dla La Ponette okazało się to katastrofalne w skutkach. Liczba niesprzedanych samochodów stale rosła, co doprowadziło do poważnego osłabienia firmy i niezwykle trudnej sytuacji finansowej – a wszystko to było efektem niefortunnej decyzji o samodzielnym opracowaniu silnika.
Marka La Ponette padła ofiarą własnej nadmiernej pewności siebie, a przynajmniej nadmiernego optymizmu. Nigdy nie zdołała podnieść się po tej porażce, więc już w 1925 roku fabryka została ostatecznie zamknięta.
Krzysztof Gregorczyk
źródła zdjęć:
https://specialcarsphotos.com/
https://fr.wikipedia.org/
https://www.autopasion18.com/
https://archivodeautos.wordpress.com/












