Mija szósty dzień jazdy rajdu Budapeszt – Bamako 2024. Jadą w nim dwa polskie Citroëny BX 4×4, które wspierane są przez nasz portal. Wczoraj dotarły na skraj Sahary a dzisiaj przez wydmy i bezdroża ruszyły w stronę kolejnego celu, Erg Chigaga. Nie obyło się bez przygód – jeden z samochodów został lekko uszkodzony.

Dzień bez przygód to dzień stracony. Szaleńcza jazda po wydmach zakończyła się uszkodzeniami. Poczytajcie.

W piątek 26 uczestnicy rajdu wystartowali z Budapesztu w stronę Freetown w Afryce. Budapeszt – Bamako 2024. W tym największym rajdzie przygodowym na świecie biorą udział załogi z Polski, w tym dwa wspierane przez Francuskie.pl Citroëny BX 4×4. Jeden dowodzony jest przez Piotra Biegałę, drugi przez Tomasza Nowaka.

Dzisiejszy etap był podobnej długości jak ten wczorajszy, czyli miał niecałe pól tysiąca kilometrów, ale trasa była zdecydowanie trudniejsza. Pod koniec odcinka Citroëny musiały pokonać stukilometrowy odcinek terenowy. Przejazd nawet dobrym i szybkim samochodem zajmuje dobrych osiem godzin lub więcej.

„Dzisiaj czeka nas ponad 100 km off-roadu. Osiem lat temu zrobiliśmy to żukiem i zajęło nam ponad cztery godziny. Tym razem liczymy na lepszy czas, ponieważ wybraliśmy nieco inną drogę do celu. Citroëny nie znoszą krótkich nierówności. Poczuliśmy to wczoraj na krótkim odcinku słynnej afrykańskiej tarki. To krótkie powtarzające się nierówności poprzeczne, szalenie męczące, ale damy sobie radę” – zapowiadał przejazd Piotr Biegała.

Nie obyło się jednak bez przygód – Grzmiący Rydwan, czyli czarny Citroën, zjeżdżając z wydmy uderzył w twarde podłoże.

„No to ładną mieliśmy przygodę. Wyrżnęliśmy z wydmy dziobem w twardą jak beton glebę. Trochę się pozginało, mamy rozbity reflektor i pękniętą szybę przednią. Z powodu uderzenia spadł nam bagażnik, puściły łapy. Generalnie temat ogarnięty, jutro szacujemy pełne straty. 90 km ciężkiego jak na nasze maszyny off-roadu zrobione.” – napisał Piotr Biegała.

„Poranek nie zapowiadał wydarzeń które zaszły pod koniec dnia. Plan jak zwykle prosty – doskonale się bawić i jechać. Bo jak pamiętacie – rajd polega głównie na siedzeniu w samochodzie, który jedzie do celu. W naszym przypadku przez 16 dni. I nie są to 3 godziny dziennie ;-) Wieczór w Merzouga był bardzo fajny, spędziliśmy go w lokalnej kasbie – to taka gospoda gdzie dają jeść i spać w lokalnym stylu. Mieliśmy więc materace twarde jak piach (ale wygodne), ornamenty i zdobienia na ścianach i suficie, oraz europejskie kibelki;-)

Rano wstaliśmy skoro świt (z godzinę za późno), zjedliśmy marokańska-berberyjskie śniadanko i ruszyliśmy w trasę. Najpierw kilka godzin asfaltami, następnie obiad, który wykasował nam kolejną godzinę w jednym z ostatnich miasteczek przed ścianą Sahary a na koniec musieliśmy zawrócić po paliwo (znowu ze 30 minut poszło). Dotarliśmy wreszcie do punktu, gdzie droga asfaltowa mówi żegnam i znika. Zaczął się piach. Lotny, sypki, wredny. Kilka załóg właśnie stamtąd wracało, mówiąc że chrzanią i jadą inną drogą do obozu na wydmach. No ale to przecież nie my” – opisuje sytuację Piotr Biegała.

Zobacz test: Citroën C5 Aircross 1.5 BlueHDi 130 KM z automatem EAT8. Ile pali diesel i jak jeździ?

„Nie po to montowaliśmy nasze maszyny, nie po to mają napęd na 4 koła żebyśmy wymiękli. Ruszyliśmy, a przed nami było 90 kilometrów drogi przez najgorszą drogę jaką kiedykolwiek jechałem. Osiem lat temu przejechałem ją żukiem, wjeżdżając z nieco innej strony i omijając ten piaszczysty odcinek. Pamiętałem jak bardzo złomotany byłem po tej jeździe i pamiętałem też ile to trwało.

Auta przez 8 kilometrów szły jak marzenie. Opony zapewnione przez naszego sponsora – Francuskie.pl – zapewniały nam doskonałą trakcję, napęd robił swoje. Oba wozy leciały po piachu jak para wariatów w idealnym balecie ;-) Do momentu, w którym jedna z ostatnich wydm o w sumie niedużej wysokości, okazała się być tą zdradziecką. Miała bardzo ostrą ścianę zejścia, czego nie dało się zauważyć najeżdżając na nią, zwłaszcza że wszystkie poprzednie były łagodne. Ta niczym się nie różniła, a jednak… Nasz samochód wyrżnął przodem w twardą jak beton, spieczoną słońcem, afrykańską i spragnioną ziemię. Usłyszeliśmy huk uderzenia i trzask zrywających się mocowań bagażnika dachowego, który poleciał na maskę. Na szczęście nie było syku pary i jej kłębów, bo to oznaczałoby koniec ekskursji na zawsze…

Chłodnica wytrzymała. Wysiedliśmy z auta, aby ocenić szkody. Wyrwany i rozbity lewy reflektor, zgięty pas przedni i podbity do środka (nie wiemy nadal jak bardzo, bo jeszcze nie ściągaliśmy zderzaka), przesunięte mocowania prawego reflektora (świeci 5 metrów przed siebie), zaś spadający bagażnik rozbił przednią szybę u góry przed pasażerem. Zerwało nam też przewód anteny od CB (testowaliśmy i nie możemy już nawiązywać dalekich łączności ;-(, pokrzywione mocowania. Niestety bagażnik okazał się bardzo słabym punktem, no ale do wersji berline nie ma innych belek pod bagażnik. Na szczęście dało się to młotkiem wyprostować i ponownie poprawnie założyć i dokręcić. Trzyma się bardzo dobrze, ale już mu nie ufamy…” -dodaje.

„Cała naprawa zajęła nam kolejne pół godziny. Inne auta rajdowe pytały czy pomóc, ale dziękowaliśmy – „small accident, no problem”. Ruszyliśmy po naprawie doraźnej dalej – do obozu było jeszcze 80 kilometrów i marne szanse na dotarcie przed zmierzchem. Właściwie to byłem pewien że będziemy się błąkać po ciemku po tej wielkiej, koszmarnej kamienisto-piaszczysto-wiejakiej pustyni. I tak się stało. Droga zmieniała się co kilka kilometrów – raz wielkie kamory, raz piaszczyste pasy, raz coś względnie płaskiego. Cztery bite godziny jechaliśmy, z czego ostatnie półtorej w ciemności. Nie mogliśmy jechać zbyt blisko. Mieliśmy tylko jeden reflektor, do tego świecący w ziemię i musieliśmy używać dachowej elektrowni, a ta z kolei oślepiała Latający Dywan, który jechał jako pierwszy.”

„Nawigacja azymutowa w OSMand dawała radę, ale nawet ona nie wie o każdym kamieniu czy piaszczystej łasze. Zdarzały się objazdy dosłownie co chwilę. Taka trasa to koszmar dla kierowcy i pilota. Do obozu dotarliśmy, runda honorowa dookoła, zasłużone brawa ;-) Rozstawiliśmy nasze hamaki. Hamaki dostarczył kolejny sponsor – polski producent tychże – sam LESOVIK. Całość, czyli stelaże, plus hamaki zrobiły szał – schodziły się inne załogi i robiły zdjęcia naszego patentu. Trzeci hamak zajął zgodnie z planem Roju i w ten sposób stracił swoje hamakowe dziewictwo – śpiąc w nim na Saharze i patrząc na gwiazdy – wstał zachwycony. Ja mu sam zazdroszczę ;-) Potem integracja z innymi załogami, jedzenie i spacer na szczyt wydmy. Takich bowiem gwiazd jak na Saharze – nie da się zobaczyć chyba nigdzie. Widać całą Drogę Mleczną jak na dłoni… Idealne warunki do obserwacji nieba. Tylko ten dojazd…” – kończy relację Piotr Biegała.

Linki do wszystkich części niezwykłych opowieści o wyprawie do Afryki:

Chcecie poczuć klimat tej wyprawy?

Książkę autorstwa Piotra Biegały z kronikarskim zapisem wyprawy z 2016 roku Żukiem pobierzecie w formie ebooka lub znakomitego audiobooka na stronie Lezuk.pl.

Masz Instagram? Zobacz relację oczami obu ekip:

Relacje z podróży możecie obserwować między innymi na Instagramie Grzmiącego Rydwanu oraz Polskiego Przewodnika w Szkocji.

FRANCUSKIE.PL W GOOGLE Chcesz widzieć nas częściej? Dodaj Francuskie.pl do preferowanych źródeł.

Dodaj w Google →

5 1 głos

Ocena artykułu

Tagi: BX Budapeszt - Bamako Citroen rajd Afryka

Citroënami BX 4×4 przez największą pustynię świata i pierwsze uszkodzenia auta. Rajd Budapeszt – Bamako, część 8

Małgorzata Kozikowska

Popularne teraz

Przejechał 45 tys. km Dacią Duster Hybrid 140 i oddał auto do serwisu. Jakie wnioski?

Ile kosztuje najtańszy używany Peugeot 3008 II z genialnym silnikiem HDi od pierwszego właściciela?

André Citroën zamówił 2000 elektrycznych samochodów dla dzieci, ale jego ludzie po cichu zmniejszyli zamówienie

Citroën ma sposób na 1000 km wakacyjnej trasy. 7 miejsc, 1600 litrów i efekt latającego dywanu

Testy samochodów

Test czytelnika: Citroen C5 Aircross Hybrid 225 KM. Trzy dni z hybrydowym SUV-em. Opinie, wady, zalety, plusy, minusy, spalanie.

Test: Nowy Fiat Cronos 1.3 CVT. Jeździłam hitem argentyńskich dróg i już wiem dlaczego jest tak popularny

Test: Nowy luksusowy DS N°8 350 KM 4×4 Long Range Julius Verne– czy da się z Warszawy dojechać do Gdańska na jednym ładowaniu?

Test: Peugeot 308 SW 1.2 130 EAT6 – duże rodzinne kombi kompaktowe. Opinie, zalety, wady, plusy i minusy

Test: Renault Arkana E-Tech – pierwsza jazda. Czy warto kupić hybrydę? Opinie, wady, zalety, plusy, minusy, spalanie.

Najnowsze komentarze

Citroënami BX 4×4 przez największą pustynię świata i pierwsze uszkodzenia auta. Rajd Budapeszt – Bamako, część 8

Galeria

Galeria dołączonych zdjęć

Popularne teraz

Najnowsze komentarze